تبلیغات
||.::پورتال علم.::|| - schizophrenia

طراحی سایت

قالب وبلاگ

طراحی سایت


||.::پورتال علم.::||
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 28 تیر 1391 توسط parnian

 

 

اسکیزوفرنی یک اختلال روانی است که تقربا از هر 100 نفر یک نفر به آن مبتلا میشود، میزان شیوع این بیماری در بین زنان و مردان یکسان است و وابستگی ای  به جنسیت ندارد. رِنج سنی ابتلا به اسکیزوفرنی 15 تا 25 سالگی است. علایم اسکیزوفرنی اغلب در دو دسته ی مثبت و منفی قرار میگیرند:

علایم مثبت: توهم، هذیان، سوء ظن، افکار پریشان، اختلالات فکری و احساس کنترول شدن.

علایم منفی: فقدان واقع بینی، افسردگی ..

حالتی که انسان در آن چیزی را که وجود ندارد میبیند، میشنود، بو میکشد، احساس میکند را توهم میگویند. بیشتر توهمات اسکیزوفرنی از نوع شنیدن صدا است، این صدا ها واقعی و منشاء آن از خارج سر  است اما دیگران نمیتوانند آن را بشنوند. صدا ها میتوانند از جسم خاصی مثل تلویزیون شنیده شوند. صداها ممکن است به طور مستقیم با شخص مبتلا صحبت کنند و یا مانند مکالمه های روزانه باشند که اغلب گستاخانه، توهین آمیز و آزار دهنده اند و ممکن است از فرد مبتلا بخواهند که به خود و یا دیگران آسیب وارد کند. این صدا ها مجازی نیستند بلکه توسط خود مغز ساخته میشوند. اسکن های مغزی نشان داده است قسمتی از مغز که هنگام شنیدن فعال است موجد اینگونه اصوات است. به نظر میرسد مغز در تمییز دادن صداهای واقعی از اینگونه اختلالات شنیداری دچار اشتباه میشود. همچنین توهم دیدن، بوییدن، چشیدن و احساس کردن هم در زیر مجموعه ی توهمات اسکیزوفرنی جای میگیرند.

در حالت سوء ظن شخص اسکیزوفرنیایی احساس میکند در خطر است .. از جمله ی خطرات روزمره میتواند حس خیانت از جانب همسر باشد.

احساس خطر نامعمول: فرد اسکیزوفرنیایی ممکن است حس کند حکومت در حال جاسوسی کردن از اوست ویا اینکه همسایه اش از تکنولژی خاصی برای جاسوسی استفاده میکند.

جان فوربس نش، معروفترین استاد ریاضی دانشگاه پریسنتن است، او در سن 20 سالگی مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد ریاضیات را یکجا اخذ کرد. جان نش یک نابغه ی واقعی ریاضی بود و تئوری های بحث برانگیزی در حوزه ی ریاضیات و اقتصاد ارایه داد.

خود جان نش، در یادداشتی برای پایگاه اینترنتی بنیاد نوبل می نویسد:

"جان نش صداهایی غیرواقعی را می شنید که او را از خطراتی موهوم حذر می دادند و وادارش می کردند کارهایی برخلاف خواسته اش انجام بدهد. رفته رفته بر شدت توهمات او افزوده شد و زندگی اش در آستانه فروپاشی قرار گرفت. همسرش او را ترک کرد، کرسی استادی خود را در دانشگاه از دست داد و بالاخره در بیمارستان بستری شد"

پزشکان بیماری اش را نوعی اسکیزوفرنی هذیانی تشخیص دادند که با افسردگی خفیف و کاهش اعتماد به نفس همراه شده بود .نش در ابتدا از خود سرسختی و مقاومت نشان می داد و سعی می کرد با هر ترفندی شده از بیمارستان و حتی از نظارت مستقیم روانپزشک فرار کند، اما با شدت گرفتن بیماری، کم کم به درمان تن داد. سوای درمان، آنچه بیش از همه به نش کمک کرد، تلاش آگاهانه ای بود که او از خود نشان داد.او با تمام توان سعی کرد تا محتوای ذهنی بیماری خود را ذره ذره اصلاح کند. این فرایند جبرانی، چیزی نزدیک به 25 سال از بهترین سال های عمر او را گرفت اما امید و اراده ای که او از خود نشان داد، کار خودش را کرد و ریاضیدان نابغه بالاخره از بند بیماری نجات پیدا کرد. خودش این طور می نویسد: به مرور زمان سعی کردم بخش بیمار ذهن خودم را شناسایی و پاک کنم. سعی کردم رفته رفته ذهنیت عالمانه ای را که از قبل داشتم، بازسازی کنم.این کار خیلی طول کشید، خیلی چیزها را از من گرفت، اما فکر می کنم الان دیگر بخش اعظم آن هذیان ها و آن توهمات را دور ریخته ام.این که در این سن و سال هنوز می توانم یک ریاضیدان و تئوریسین فعال باشم، به این معنی است که من در مبارزه با بیماری ام موفق شده ام.

 

 





.: Weblog Themes By Hossein :.


تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : حسین